فرانتس شوبرت - Franz Schubert

س

          سمفونی هشتم شوبرت (سمفونی ناتمام) در سی مینور، مرحله جدا شدن او از نفوذ سبک کلاسیک (که در سمفونی های قبلی اش مشاهده می شود) است.

           با اینکه بطور کامل از روی اصول و قواعد کلاسیک ساخته شده است ولی لحنی بسیار رمانتیک دارد. شوبرت این سمفونی را در سال 1822 یعنی پنج سال پیش از مرگ خود نوشت و سی و هفت سال پس از مرگش به اجرا درآمد. ویژگی ساختاری و غیر معمول این اثر دو موومانی بودن آن است که باعث شد به آن لقب ناتمام داده شود. موومان اول این سمفونی با تمپوی الگرو مدراتو حالتی شاعرانه و درون گرا دارد و دو تم را در خود جای داده است که اولی در محدوده بم ویلنسل ها و کنترباس ها شروع شده و سپس با ترمولو زهی ها و در ادامه صدای نافذ ابوا و کلارینت به پیش می رود. تم دوم در مدالیته ماژور و اندکی آرام تر توسط ویلنسل ها نواخته می شود. موومان دوم در می ماژور هم مانند موومان اول دو تم را در بر می گیرد که در تمپوی آندانته به اجرا در می آید که تم اول با نوایی آرام و دلنشین اجرا شده و با تغییراتی در ریتم تکرار می شود و پس از آن تم دوم با نوای فلوت کلارینت به گوش می رسد. بسط و گسترش و مدولاسیونهای موجود در این اثر نیز در جای خود بسیار استادانه و تامل برانگیز است.

     

      احمد رضا قنبری

h